Βιβλιο

Βιβλιο
ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ!!! και η αγάπη μου αυτή με ώθησε στη δημιουργία αυτού του ιστολογίου όπου θα μοιράζομαι την αγάπη μου αυτή παρουσιάζοντας σας τις απόψεις μου για τα βιβλία που με ταξιδεύουν καθώς και προτάσεις ,νέες κυκλοφορίες καθιερωμένων και πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων καθώς και βιβλιοπαρουσιάσεις στην πόλη μου Θεσσαλονίκη ΑΦΟΥ !!!

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

ΜΙΚΡΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ-Γνωρίστε τη συγγραφέα του κ.Ελένη Δαφνίδη μέσω της συνέντευξης της στο blog μας ΑΦΟΥ!!!

ΜΙΚΡΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ της κ.Ελένης Δαφνίδη από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS!!!

Η Άλμα έχει μεγάλα σχέδια για το μέλλον. Σκοπεύει κάποια μέρα να γίνει μια σπουδαία καλλιτέχνιδα, εφάμιλλη της Φρίντα Κάλο, να διασχίσει τις θάλασσες σαν άλλος Χριστόφορος Κολόμβος, να εξιχνιάσει την υπόθεση της παράξενης εξαφάνισης μιας πλούσιας ηλικιωμένης σαν άλλη Μις Μαρπλ, να ερωτευτεί σαν ηρωίδα της Τζέιν Όστεν, να επιστρέψει στο σπίτι της στη Βαρκελώνη με θέα τη Σαγράδα Φαμίλια, μα, πάνω από όλα, ονειρεύεται τη μέρα που θα ανοίξει την πόρτα και θα ξαναβγεί στους δρόμους. Γιατί η Άλμα, λόγω ενός καλά κρυμμένου μυστικού και μιας παράδοξης αιτίας, παραμένει από δική της επιλογή εφτά χρόνια κλεισμένη στο σπίτι…

Ποια όμως είναι η κ.Ελένη Δαφνίδη;Ας την γνωρίσουμε μέσω του βιογραφικού της και μερικών ερωτήσεων  μου που με προθυμία δέχθηκε να απαντήσει και την ευχαριστώ πολύ!!!!!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η ΕΛΕΝΗ ΔΑΦΝΙΔΗ γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1978. Το 1996 αποφοίτησε από το κλασικό τμήμα του Παγκύπριου Γυμνασίου και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη στιχουργική και την ποίηση. Σήμερα εργάζεται ως δικηγόρος. Το μυθιστόρημά της Η ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΠΑΡΜΠΙ έχει μεταφραστεί στα γερμανικά και στα τουρκικά, ενώ από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν εκδοθεί δέκα μυθιστορήματά της.
Η εξολοθρευση της Μπάρμπι(2005)Μικρές απιστίες,μεγάλες τιμωρίες(2008),Συνάντησε με στις δώδεκα(2010),Εμμονές και ληγμένες αγάπες(2011),Σ'αγαπώ,δε μ'αγαπάς(2012),Η Αλίκη στη χώρα των ψεμάτων(2013),Μόνα,Μόνα είσαι εδώ(2014),Τη μέρα που έπεσα απ΄τα σύννεφα(2015),Δε σε είδα δε σε ξέρω(2016),Μικρή Βαρκελώνη(2017).



ΕΡΩΤΗΣΗ:1)Σε ποια ηλικία ήταν η πρώτη επαφή σας με το βιβλίο. Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε; 
Φαντάζομαι εννοείτε από λογοτεχνία ενηλίκων διότι από παιδικά/εφηβικά είχα διαβάσει πάρα πολλά. Ήμουν στην τελευταία τάξη του δημοτικού και θυμάμαι ξεκάθαρα τον εαυτό μου να κλέβει βιβλία του Γιάννη Ξανθούλη από τη βιβλιοθήκη της μαμάς μου. Είχα ξεκινήσει με Το καλοκαίρι που χάθηκε στο Χειμώνα. Κατά κάποιο τρόπο ο Ξανθούλης ήταν ο πρώτος μου..., λογοτεχνικά. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:2)Έχετε συγκεκριμένη προτίμηση στα λογοτεχνικά σας αναγνώσματα;
Διαβάζω ό,τι πέσει στα χέρια μου. Όλα τα βιβλία έχουν κάτι να σου δώσουν αρκεί να έχεις την καλή διάθεση να το πάρεις. Είναι μαγικό πράγμα τα βιβλία και είναι ιεροσυλία να σνομπάρουμε συγκεκριμένο είδος ή συγγραφέα.

ΕΡΩΤΗΣΗ:3)Θα μπορούσατε να μου πείτε μερικούς από τους αγαπημένους σας συγγραφείς ή σας ...βάζω δύσκολα; 
Καθόλου δύσκολο. Ξέρω πολύ καλά ποιοι δε με απογοητεύουν. Μπρυκνέρ, Ντάγκλας Άνταμς, Μαρκήσιος Ντε Σαντ, Μπουκόφσκι, Ρομπέρτο Μπολάνιο, Μπορίς Βιάν, Κάφκα, Βόνεγκατ, Σύλβια Πλαθ, Μάρκες και ασφαλώς Τομ Ρόμπινς. Με τον Ρόμπινς είμαι λιγάκι ερωτευμένη.

ΕΡΩΤΗΣΗ:4)Τι αποτέλεσε το έναυσμα για να ξεκινήσετε να γράφετε; 
Το έναυσμα είναι πάντα το ίδιο για όλα τα βιβλία. Έρχεται η ηρωίδα ή ο ήρωας και με βρίσκουν, (στη φαντασία μου) μου αφηγούνται την ιστορία τους από την αρχή μέχρι το τέλος και με στοιχειώνουν μέχρι να την καταγράψω. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:5)Πως ξεκίνησε η συγγραφή του βιβλίου σας ''Μικρή Βαρκελώνη'' γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο και αυτό το εξώφυλλο;Πείτε μου δύο λόγια για την ιστορία…
Πρόκειται για την ιστορία της Άλμα η οποία κουβαλά ένα τεράστιο μυστικό το οποίο την κρατά κλεισμένη στο σπίτι για εφτά χρόνια. (Ένα παράδοξο μυστικό το οποίο ο αναγνώστης μαθαίνει στην πορεία.) Εντελώς αποκομμένη και μοναχική δημιουργεί έναν δικό της κόσμο μέσα στον οποίο ζει. Παρακολουθεί τους γείτονες με τα κιάλια, ζει μέσα από τα βιβλία και τις ταινίες και έχει ασπαστεί τον θεό του ντελίβερι. Με τον ίδιο παράξενο τρόπο αντιμετωπίζει και την τέχνη της αφού ως καλλιτέχνης δημιουργεί έργα με υλικά τα οποία φθείρονται προσπαθώντας μάταια να πείσει την ατζέντισσά της να μεταφέρει έστω κι ένα από αυτά στην γκαλερί  προτού αυτό αυτοκαταστραφεί. Όμως βαθιά μέσα της η Άλμα διψά για μια φυσιολογική ζωή. Θέλει να ταξιδέψει, να γνωρίσει ανθρώπους, να δημιουργήσει φίλους, να ερωτευτεί και κυρίως να επιστρέψει στην πόλη των φοιτητικών της χρόνων τη Βαρκελώνη. Το μόνο που έχει να κάνει είναι να ανοίξει την πόρτα και να βγει έξω… Βέβαια αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Κι ενώ έχει σχεδόν αποδεχτεί την μοίρα της αυτοεξόριστης η κατά τα άλλα ήσυχη και ατάραχη ζωή της έρχεται να κλονιστεί από ξαφνικά γεγονότα και καινούριους ανθρώπους οι οποίοι θα φέρουν τα πάνω κάτω.  
Από την αρχή του βιβλίου είχα καταλάβει ότι η ιστορία αυτή θα ήταν ένας ύμνος στην ανθρώπινη μοναξιά αλλά μέσα από μια κωμική διάθεση. Ποιος από εμάς δεν έχει αισθανθεί τη μοναξιά έστω και μία φορά στη ζωή του; Αυτό το αίσθημα επιχείρησα να ξορκίσω χρησιμοποιώντας για όχημα μία εντελώς φευγάτη ηρωίδα και το παράξενο μυστικό της. 
Το εξώφυλλο δεν αποτελεί δική μου επιλογή. Ωστόσο αυτός που έχει διαβάσει το βιβλίο μπορεί να εντοπίσει κάποια μυστικά πάνω σε αυτό που με μια πρώτη ματιά δεν γίνονται αντιληπτά.

ΕΡΩΤΗΣΗ:6)Ποιον ήρωα ξεχωρίζετε από τα έργα σας και γιατί;
Αυτή την εποχή είναι η Άλμα από τη Μικρή Βαρκελώνη. Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική. Είναι το τελευταίο μου παιδί, είναι ακόμα στην αρχή, χρειάζεται την αγάπη μου και περισσότερη φροντίδα μέχρι να πάρει το δρόμο της. Ας με συγχωρέσουν οι προηγούμενοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ:7)Υπάρχει κάποιο έργο σας που σας δυσκόλεψε στην ολοκλήρωση του;
Επειδή ξέρω από πού θα ξεκινήσω και που θα τελειώσω δεν αντιμετωπίζω ιδιαίτερες δυσκολίες. Ίσως λίγο στις Μικρές απιστίες μεγάλες τιμωρίες να τα βρήκα σκούρα διότι με είχε πιάσει μια ακατάσχετη φλυαρία και έπρεπε να αφαιρέσω ένα τεράστιο μέρος του κειμένου για να μην μοιάζει με εγκυκλοπαίδεια και να μην θέλει ο αναγνώστης να πέσει από τα βράχια.

ΕΡΩΤΗΣΗ:8)Λαμβάνετε μηνύματα με απόψεις αναγνωστών;Πόσο σας επηρεάζουν οι παρατηρήσεις τους?
Λαμβάνω κριτικές. Ευτυχώς. Το αντίθετο θα σήμαινε ότι δε με διαβάζει κανένας. Στα πρώτα μου βήματα έπεφτα του θανατά με τα αρνητικά σχόλια . Στομαχόπονος όχι αστεία. Μετά μεγάλωσα. Και ωρίμασα. Δε γίνεται να αρέσουμε σε όλους. Τι είδους ναρκισσισμός πρέπει να διακατέχει έναν άνθρωπο για να έχει την απαίτηση να αρέσει σε όλους; Σύνελθε, μου είπα, ποια νομίζεις ότι είσαι; Και συνήλθα. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:9)Έχετε επιλέξει να κινηθείτε στο Κοινωνικό-Αισθημάτικο με άφθονο χιούμορ μυθιστόρημα.Τι θεωρείτε πιο δύσκολο:τη συγγραφή ενός δραματικού ή ενός χιουμοριστικού μυθιστορήματος?Θεωρείτε πως είναι πιο δύσκολο για έναν συγγραφέα να προκαλέσει το ...γέλιο απ'ότι το ...κλάμα ενός αναγνώστη?
Πλην ορισμένων εξαιρέσεων θα έλεγα ότι τα βιβλία μου κινούνται στη σφαίρα της παράδοξης κωμωδίας. Δηλαδή έχω ήρωες που αναστήθηκαν και επέστρεψαν στη γη, ηρωίδες που αντάλλαξαν σώματα, περιπτώσεις ηρώων που προσπαθούν να ξεφύγουν από κάποια κατάρα που τους κατατρέχει, φαντάσματα που τους καταδιώκουν και άλλες παρανοϊκές καταστάσεις. Αισθηματικά όχι και τόσο. Δηλαδή αν περιμένει κανείς να διαβάσει αγκαλιές, ηλιοβασιλέματα, ανταλλαγή αιώνιων όρκων πίστης και αφοσίωσης και strangers in the night ντούπι-ντούπι-ντου, πήρε λάθος βιβλίο. Ασφαλώς και υπάρχει κάποιος έρωτας μέσα στα βιβλία διότι- ας μη γελιόμαστε, έρωτας είναι αυτός, ακόμη κι αν εσύ τον αποφεύγεις έρχεται αυτός και σε βρίσκει, δεν υπάρχει σωτηρία, που όμως δεν αποτελεί το κυρίως θέμα της ιστορίας αλλά υπάρχει μέσα σ’ αυτήν ως μέρος της ζωής όπως για παράδειγμα ένα σπασμένο πόδι ή ένα καμένο φαΐ. 
Θεωρώ πως το κλάμα μπορείς να το προκαλέσεις πολύ εύκολα . Έχω δει άνθρωπο να κλαίει σε διαφήμιση για πρόβειο γιαούρτι. Δράμα δεν έχω επιχειρήσει να γράψω. Μπορεί όμως και να το κάνω. Δεν αποκλείω τίποτα σ’ αυτή τη ζωή.

ΕΡΩΤΗΣΗ:10)Τελικά, συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι; 
Ειλικρινά δεν γνωρίζω. Εγώ πάντως γεννήθηκα μ’ αυτή τη βλάβη. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:11)Έχετε ήδη ξεκινήσει να προετοιμάζετε/γράφετε κάτι καινούριο? Μήπως έχετε και άλλες ανέκδοτες ιστορίες?
Ζω μέσα σε στοίβες από ιστορίες, ιδέες βιβλίων, διηγήματα, θεατρικά, δεν έχω καμία ανάμνηση του εαυτού μου να μην γράφει κάτι.

ΕΡΩΤΗΣΗ:12)Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτό το διάστημα;
Το On the road του Κέρουακ. 

ΕΡΩΤΗΣΗ:13)Θα ήθελα να μοιραστείτε με τους αναγνώστες του blog μας, τη φράση που σας εκφράζει, το τραγούδι που σας αντιπροσωπεύει και την αγαπημένη σας ταινία. Ίσως είναι περισσότερα από ένα, αλλά πείτε τα πρώτα που σας έρχονται στο μυαλό για το καθένα από αυτά…
Δε μου έρχεται κάποια συγκεκριμένη φράση αυτή τη στιγμή αλλά αν μου ερχόταν θα ήταν κάποια που θα έλεγε μην με καταπιέζετε, μην προσπαθείτε να μου περάσετε τις ιδέες σας, τα θέλω σας, τις ιδιοτροπίες σας, μην προσπαθείτε να με αλλάξετε ή να μου επιβληθείτε, αφήστε με ήσυχη και πηγαίνετε εκεί που σας παίρνει, δρόμο!    


Τραγούδι είναι το The engine driver από Decemberists.

Αγαπημένη ταινία, αν θεωρήσουμε ότι είναι αυτή που έχω παρακολουθήσει πάνω από πενήντα φορές, είναι το Bitter moon τoυ Πολάνσκι. 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου